فرهنگ پذیری: گهگاه یک فرهنگ از فرهنگی دیگر عناصری را می پذیرد. این فراگرد را فرهنگ پذیری می گویند. هرگاه چنین وضعی پیش آید، هر دو فرهنگی که در تماس با یکدیگر قرار می گیرند، معمولاً دگرگون می شوند، گرچه ممکن است که این دگرگونی برای یکی بسیار مهم تر از دیگری باشد.
سرچشمه ی دگرگونی فرهنگی و اجتماعی
تکنولوژی شاید مهم ترین عامل ایجاد دگرگونی اجتماعی و فرهنگی باشد. در یک جامعه ی پیشرفته، احتمال رخداد دگرگونی سریع تکنولوژیکی بیشتر است. هرگاه دگرگونی تکنولوژیکی شتاب می گیرد، انتظار می رود که دگرگونی فرهنگی ناشی از آن نیز تشدید شود. عوامل دیگری که بر آهنگ دگرگونی تأثیر می گذارند، عبارتند از:
دگرگونی در محیط طبیعی: دگرگونی های ناگهانی در محیط طبیعی کمتر پیش می آیند، ولی اگر رخ دهند، تأثیر شگرفی دارند. (برای مثال یک زلزله ی شدید را تصور کنید.) بیشتر دگرگونی های محیط طبیعی چندان کندند که تأثیرهای آن بر محیط اجتماعی، محسوس نیستند.
دگرگونی های جمعیتی: هرگونه دگرگونی عمده در حجم یا توزیع جمعیت معمولاً نوعی دگرگونی اجتماعی را پدید می آورد، افزایش جمعیت می تواند به مهاجرت یا بهبود تولید بینجامد که این امر به نوبه ی خود، دگرگونی اجتماعی به بار می آورد.
نیازهای تشخیص داده شده: تشخیص یک نیاز از سوی جامعه، لازمه ی دگرگونی اجتماعی است. نیازها جنبه ای ذهنی دارند و شرایط دگرگون شده نیز به نوبه ی خود نیازهای تازه ای را می آفریند.
برچسب:
نویسنده: رویا قاسمی