نظريه برجسته سازي

نظريه برجسته سازي: بررسي هاي آقاي شاو و مك كوبنر در سال 1972 تقريبا" اولين پژوهش درباره برجسته سازي است. آنها شعارهايي را كه توسط كانديداهاي رياست جمهوري در دوره خودشان در امريكا مطرح شده بود را تحليل محتوا كردند و بر اساس نتايج دريافتند كه رسانه ها با بزرگ كردن و اولويت دادن به برخي موضوعات توانسته بودند بر اولويتهاي مردم تاثير بگذارند.

بر اساس اين نظريه رسانه ها در انتقال پيامها نوعي اولويت يا برجسته سازي بوجود مي آورند.

رسانه ها مي توانند براي مردم اولويت تعريف كنند.

خلاصه آنكه اين نظريه معتقد است رسانه ها اگر نتوانند به مخاطبان بگويند كه چگونه فكر كنند حداقل اين است كه به آنان مي گويند به چه فكر كنند.